Pronombres personales
En euskera estándar (euskara batua) hay siete pronombres personales:
| Pronombre | Quién | Verbo “izan” (NOR) |
|---|---|---|
| ni | yo | naiz |
| hi | tú (informal/cercano) | haiz |
| zu | tú (estándar) | zara |
| hura / bera | él, ella | da |
| gu | nosotros, nosotras | gara |
| zuek | vosotros, vosotras | zarete |
| haiek | ellos, ellas | dira |
No existe distinción de género: hura sirve para él y ella; haiek para ellos y ellas. Bera es una variante muy frecuente de hura en habla cotidiana.
Hi vs zu (importante)
En euskera hay dos formas de “tú”:
- zu → tú estándar. Es lo que se usa en clase, con desconocidos, con compañeros de trabajo, con todo el mundo en cualquier registro neutro. En A1 usa siempre
zu. - hi → tú íntimo (hitano). Solo entre amigos cercanos, familia, o en algunos pueblos como registro habitual. Tiene su propia conjugación (
haiz,duk/duncon marca de género del oyente). No la trabajamos en A1.
Si dudas, usa zu — funciona siempre.
Negación
Para negar, antepones ez al verbo:
- Ni ez naiz Egoitz. — Yo no soy Egoitz.
- Hau ez da nire kalea. — Esta no es mi calle.
- Gu ez gara ikasleak. — Nosotros no somos estudiantes.
Patrón completo
- Ni ikaslea naiz. — Yo soy estudiante.
- Zu irakaslea zara. — Tú eres profesor/a.
- Hura medikua da. — Él/ella es médico.
- Gu lagunak gara. — Nosotros somos amigos.
- Zuek anaiak zarete. — Vosotros sois hermanos.
- Haiek umeak dira. — Ellos son niños.
Ejercicios
Gu lagunak (somos).
¿Cuál es la forma de "ser/estar" para "vosotros"?
¿Cómo dices "Yo no soy estudiante"?