Cando queres describir como é unha persoa ou unha cousa de maneira estable (fisicamente, en xeral), en éuscaro usamos a pregunta Nolakoa da? (“Como é?”) e respondemos co verbo izan + un adxectivo coa marca -a final.
A pregunta
Éuscaro
Galego
Nolakoa zara?
Como es? (a “ti”)
Nolakoa da?
Como é? (a “el/ela”)
Nolakoak dira?
Como son? (a “eles”)
Nolakoa = Como? (en sentido de calidade). Non confundas con nola (“como” en estado: nola dago? = Como está?). A diferenza con egon verala na lección 4.
A estrutura: suxeito + adxectivo + izan
O esquema é moi regular. O adxectivo leva sempre a -a do artigo:
Ni altua naiz. — Eu son alto/alta.
Zu txikia zara. — Ti es pequeno/pequena.
Hura polita da. — El/ela é guapo/guapa.
Gu gazteak gara. — Nós somos novos. (plural: -ak)
Haiek lodiak dira. — Eles son gordos.
En éuscaro non hai xénero gramatical. Altua serve igual para “alto” e “alta”.
Adxectivos básicos de aspecto xeral
Éuscaro
Galego
Contrario
altua
alto/a
baxua (baixo/a)
handia
grande
txikia (pequeno/a)
lodia
gordo/a
argala (delgado/a)
gaztea
novo/a
zaharra / heldua (maior)
polita
bonito/a, guapo/a
itsusia (feo/a)
ederra
fermoso/a
—
dotorea
elegante
—
Exemplos en uso
Nire ama altua eta argala da. — Miña nai é alta e delgada.
Mikelen anaia gaztea da, baina ni heldua naiz. — O irmán de Mikel é novo, pero eu son maior.
Etxe hau handia da; nire etxea txikia da. — Esta casa é grande; a miña casa é pequena.
Negación e intensidade
Ni ez naiz altua. — Non son alta.
Hura oso polita da. — El/ela é moi guapa. (oso = moi)
Ez naiz oso lodia. — Non son moi gorda.
Para suavizar usa oso (moi) ou nahiko (bastante): nahiko altua naiz (“son bastante alta”). Para negar pos ez diante do verbo, como xa viches con izan.