Preguntar prezos (Zenbat balio du?)
Para facer a compra cómpre saber preguntar o prezo e entender a resposta. En euskera hai dúas preguntas básicas, segundo se miras un produto no mostrador ou xa queres pagar.
As dúas preguntas clave
| Euskera | Galego | Cando |
|---|---|---|
| Zenbat balio du? | Canto vale? | mirando un produto concreto |
| Zenbat da? | Canto é? | ao final, ao pagar |
| Zenbatean dago kiloa? | A canto está o quilo? | preguntando prezo por unidade |
Zenbat significa “canto/cantos”. Balio é “valer”. Du é a forma “ten/fai” do verbo ukan.
Responder co prezo
Hai dúas estruturas frecuentes:
- X euro balio du — Vale X euros.
- Botilak lau euro balio du. → A botella vale 4 euros.
- Kiloa X eurotan dago — O quilo está a X euros.
- Kiloa hamar eurotan dago. → O quilo está a 10 euros.
Eurotan é “en euros” (inesivo plural). Na fala diaria tamén é moi común oír simplemente “Hamar euro” sen verbo, igual que en galego.
Se o ves caro ou barato
- Garestia da — É caro.
- Merkea da — É barato.
- Hau garestia da! — Isto é caro!
- Merkeak ere ez! — Tampouco son baratos! (literal: “nin baratos sequera”)
Pagar e o cambio
- Zenbat da dena? — Canto é todo?
- Tori! — Toma! (ao dar o diñeiro, moi común)
- Txartelaz ordain dezaket? — Podo pagar con tarxeta?
- Hemen daukazu kanbioa. — Aquí ten o cambio.
Nota cultural: en moitas tendas pequenas de barrio o pago en efectivo segue sendo o habitual, así que txartelaz ordain dezaket? é unha pregunta útil cando entras por primeira vez.
Ejercicios
Como preguntas o prezo dun produto?
"Kiloa zortzi eurotan dago" significa…
"Canto é?" (ao pagar) en euskera = da?
"O quilo está a 5 euros" = Kiloa bost dago.