A conta (kontua eskatzen)
O peche da comida ten o seu pequeno guión: pedir a conta, pagar e despedirse.
Pedir a conta
Tres maneiras, todas correctas:
| Euskera | Galego | Ton |
|---|---|---|
| Kontua, mesedez. | A conta, por favor. | neutro, claro |
| Atera kontua, mesedez. | Tráeme a conta, por favor. | neutro |
| Kobratuko al didazu? | Cóbrasme? | cortés (futuro) |
Kobratuko al didazu? óese moitísimo en bares e restaurantes informais. Al é partícula de pregunta e didazu é “(ti a) min” (NOR-NORI-NORK).
O prezo total
- Zenbat da dena? — Canto é todo?
- Hamabost euro eta hogei zentimo. — Quince euros con vinte céntimos.
Pagar
| Euskera | Galego |
|---|---|
| Txartelaz ordain dezaket? | Podo pagar con tarxeta? |
| Eskudirutan ordainduko dut. | Pagarei en efectivo. |
| Tori! | Toma! (ao dar o diñeiro) |
| Hemen daukazu kanbioa. | Aquí ten o cambio. |
| Ez daukat kanbiorik. | Non teño cambio. |
Eskudiru = “diñeiro a man” → en efectivo. Txartel = tarxeta. Kanbio é préstamo e úsase con normalidade.
Propinas
En Euskal Herria a propina non é obrigatoria. O habitual:
- En bares e comidas informais: deixar as moedas soltas do cambio (50 céntimos a 1 euro).
- En restaurantes con conta máis alta: 1-2 euros por persoa se che gustou.
- Nunca fai falta o típico 10% ao estilo doutros países.
Despedirse
- Eskerrik asko, oso ondo zegoen! — Moitas grazas, estaba moi bo!
- Zuri! Agur! — A ti! Adeus!
- Hurrengora arte! — Ata a próxima!
Mini-secuencia completa
— Aizu, kobratuko al didazu, mesedez?
— Bai, banoa. Hamazortzi euro eta berrogeita hamar zentimo.
— Txartelaz ordain dezaket?
— Bai, noski.
— Eskerrik asko! Oso ondo zegoen.
— Zuri! Agur!
Nota cultural: deixar a moeda do café como pequena propina ao camareiro é un xesto bastante estendido en bares vascos, sobre todo se quedas un anaco a charlar. Non se espera, pero agradécese.
Ejercicios
Como pides a conta?
"Kobratuko al didazu?" significa…
"Podo pagar con tarxeta?" = Txartelaz dezaket?
"Non teño cambio" = Ez kanbiorik.